اختلاف ارزش گذاری گمرک چگونه حل می شود؟

 گمرک ارزش کالا را چگونه بررسی می کند؟

کارشناسان گمرک برای تعیین ارزش کالا تنها به فاکتور فروشنده اکتفا نمی کنند. آن ها منابع مختلفی را برای بررسی ارزش واقعی کالا مورد استفاده قرار می دهند.

از جمله:

• سوابق واردات کالاهای مشابه
• بانک اطلاعات ارزش گمرکی
• استعلام از مراجع تخصصی
• اطلاعات تجاری بین المللی
• بررسی برند و مدل کالا
• مشخصات فنی محصول

به همین دلیل ممکن است ارزش مورد تایید گمرک با مبلغ درج شده در فاکتور خرید تفاوت داشته باشد.

اگر با ارزش تعیین شده توسط گمرک موافق نباشیم چه باید کرد؟

قانون برای واردکنندگان امکان اعتراض به ارزش تعیین شده را پیش بینی کرده است. اگر صاحب کالا معتقد باشد ارزش اعلامی گمرک با واقعیت تجاری کالا مطابقت ندارد، می تواند درخواست بررسی مجدد ارائه دهد.

اولین اقدام، ارائه مدارک و مستندات تکمیلی به کارشناس مربوطه است.

این مدارک می تواند شامل موارد زیر باشد:

• قرارداد خرید
• پروفرما اینویس
• فاکتور نهایی
• رسیدهای بانکی
• مکاتبات تجاری با فروشنده
• کاتالوگ و مشخصات فنی کالا
• مدارک حمل و بیمه

هرچه مستندات دقیق تر و کامل تر باشند، احتمال پذیرش اعتراض افزایش پیدا می کند.

کمیته رسیدگی به اختلاف ارزش گمرکی چیست؟

در صورتی که اختلاف از طریق کارشناسی اولیه حل نشود، پرونده می تواند به مراجع تخصصی رسیدگی به اختلافات ارزش ارجاع شود.

در این مرحله کارشناسان ارشد و مراجع تخصصی مدارک ارائه شده را بررسی می کنند و درباره ارزش واقعی کالا تصمیم گیری می شود.

هدف از این فرآیند، ایجاد تعادل میان حقوق دولت و حقوق واردکننده است تا ارزش گذاری بر اساس مستندات واقعی انجام شود.

چه مدارکی شانس موفقیت در اعتراض را افزایش می دهند؟

یکی از اشتباهات رایج واردکنندگان این است که تنها به فاکتور فروشنده استناد می کنند. در حالی که گمرک معمولا مجموعه ای از اسناد را برای اثبات ارزش واقعی کالا مورد نیاز می داند.

مدارکی که بیشترین تاثیر را در رفع اختلاف دارند عبارت اند از:

• قرارداد رسمی خرید
• حواله های ارزی و اسناد پرداخت
• اسناد حمل بین المللی
• استعلام قیمت از تولیدکننده اصلی
• کاتالوگ فنی محصول
• مدارک نمایندگی رسمی برند
• سوابق خرید قبلی همان کالا

وجود این مدارک می تواند اثبات کند که ارزش اظهار شده با واقعیت معامله مطابقت دارد.